این پژوهش با هدف تحلیل وضعیت شبکه رادیویی ورزش، از دیدگاه کارکنان و مدیران شبکه رادیویی ورزش در سال 1395، انجام شد. روش پژوهش ازنظر راهبرد، ترکیبی (کمی و کیفی)، ازحیث مسیر اجرا، مصاحبه عمیق و پیمایشی و ازلحاظ هدف، کاربردی بود. همه کارکنان و مدیران شبکه رادیویی ورزش جمهوری اسلامی ایران در سال 1395 جامعه آماری پژوهش را تشکیل دادند. با توجه به محدودبودن جامعه پژوهش، نمونه برابر با جامعه آماری بود و از روش نمونه گیری تمام شمار به تعداد 49 نفر برای نمونه گیری استفاده شد. برای جمع آوری داده ها از پرسش نامه پژوهشگرساخته با 20 سوال استفاده شد. روایی صوری و محتوایی پرسش نامه به تایید اساتید تربیت بدنی رسید و پایایی پرسش نامه ازطریق ضریب آلفای کرونباخ (82/0= α ) گزارش شد. علاوه بر سوال های بسته پرسش نامه، از سوال های نیمه ساختاریافته نیز استفاده شد. برای تجزیه وتحلیل داده ها از آمار توصیفی و آمار استنباطی (آزمون کلموگروف-اسمیرنوف و تی تک نمونه ای) با نرم افزاراس. پی. اس. اس. نسخه 22 استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که از دیدگاه کارکنان و مدیران شبکه رادیویی ورزش جمهوری اسلامی ایران، شبکه رادیویی ورزش ازنظر برخورداری از هدف، عملکرد مدیر شبکه، عملکرد تهیه کنندگان شبکه، عملکرد گویندگان شبکه، عملکرد گزارشگران لحظه به لحظه شبکه و عملکرد کلی شبکه رادیویی ورزش، در مقایسه با سایر شبکه ها در وضعیتی مناسب قرار داشت؛ اما عملکرد گزارشگران میدانی شبکه در وضعیتی نامناسب گزارش شد. با توجه به نتیجه عملکرد ضعیف گزارشگران پیشنهاد می شود که شبکه رادیویی ورزش برای آموزش و توانمندسازی گزارشگران ورزشی اقدام کند.

شبکه های دسترسی رادیویی ابری (C-RAN) دارای بهره وری انرژی و طیفی بالا هستند. در C-RAN تمام پردازش محاسباتی در استخر مرکزی واحد باند پایه (BBU) و عملیات رادیویی در رأس های رادیویی راه دور (RRH) صورت می گیرد. استخر مرکزی BBU توسط خطوط روبنا به RRHها متصل است. با جداسازی بخش پردازش BBU و توسعه RRHهای پراکنده، ساختار خوشه بندی RRHها را سازگار با تغییرات شبکه می توان طراحی کرد. در این مقاله برای کاهش پیچیدگی در C RAN فراچگال، خوشه بندی به صورت کاربرمحور و تخصیص منابع آموزش کانال متناسب با آن استفاده می شود. همچنین، برای کاهش سربار آموزش، مدل اطلاعات جزئی حالت کانال استفاده می شود. سپس مسئله طراحی بردارهای شکل دهی پرتو با هدف حداکثرسازی نرخ مجموع وزن دهی شده (WSR) با محدودیت حداکثر توان RRHها و ظرفیت خطوط روبنا و ظرفیت محاسباتی منابع استخر BBU ارائه می شود. به دلیل NP-hard بودن مسئله اصلی، سه زیرمسئله برای حل آن پیشنهاد می شود. ابتدا مسئله طراحی بردار شکل دهی پرتو برای بیشینه سازی WSR و محدودیت توان RRHها و سپس مسئله تخصیص پویای منابع محاسباتی و درنهایت، اعمال محدودیت ظرفیت خطوط روبنا با هدف کمترین تأثیر بر WSR حل می شوند. تخصیص هم زمان منابع رادیویی و محاسباتی با هدف کاهش پیچیدگی محاسباتی و تعداد پایلوت مورد نیاز برای آموزش کانال با کمترین تعداد BBU صورت می گیرد.

دسته بندی مدولاسیون خودکار (AMC) نقشی اساسی در سیستم های ارتباطی دفاعی و نظامی ایفا می کند، به ویژه در سناریوهایی که سازگاری، انعطاف پذیری و قابلیت اطمینان حیاتی هستند. در شبکه های رادیویی شناختی، AMC شناسایی بلادرنگ طرح های مدولاسیون را امکان پذیر می سازد، که برای نظارت موثر طیف، کاهش تداخل، و ارتباطات امن در محیط های پویا و رقابتی ضروری است.در این مطالعه با توسعه یک شبکه عصبی کانولوشنال تطبیقی با کیفیت سیگنال (SQACNN)، مدلی برای دسته بندی دقیق تر و مقاوم تر مدولاسیون های سیگنال رادیویی ارائه داده است. هدف اصلی، ایجاد مدلی است که با کیفیت سیگنال های ورودی هماهنگ شود و تأثیر نویز را کاهش دهد. بدین منظور، از تابع زیان تطبیقی استفاده شده تا زیان آنتروپی متقاطع را با عوامل منظم سازی، شامل ضریب پخش شدگی سیگنال، ضریب فشردگی ویژگی و ضریب تنظیم SNR ترکیب کند. با استفاده از مجموعه داده ارزیابی، دقت دسته بندی مدل در طول SNR های مختلف مورد ارزیابی قرار گرفت که مشاهده گردید، مدل پیشنهادی SQACNNدارای پیشرفت های چشمگیری در دقت دسته بندی با دقت کلی 03/71 درصد و همچنین با حفظ دقت مطلوب به خصوص در شرایط SNR پایین، استحکام و پایداری مدل مورد تایید می گیرد. این تحقیق نشان دهنده اثربخشی ترکیب معیارهای کیفیت سیگنال در فرایند یادگیری است و آن را به ابزاری مفید برای کاربردهای پردازش سیگنال در دنیای واقعی تبدیل می کند

در این مقاله عملکرد شبکه رادیویی UMTS در اثر تغییر تیلت آنتن ایستگاه های پایه بررسی می گردد. ابتدا روش طراحی رادیویی شبکه های مبتنی بر WCDMA شرح داده می شود و مفاهیم بعدبندی و طراحی تفصیلی بیان می گردد. سپس ارتباط بین تغیر تیلت آنتن بر روی پوشش رادیویی، ظرفیت شبکه و تداخل فرکانسی بررسی شده و مقدار تیلت بهینه جهت دستیابی به یک شبکه بهینه رادیویی بدست می آید. تمامی نتایج برای سرویس های مختلف با نرخ بیت های 8، 64 و 144 Kbps بررسی می شود.

امروزه با رشد و گسترش تقاضا برای خدمات مبتنی شبکه، استفاده از شبکه های رادیویی، به ویژه آن هایی که به زیرساخت های از پیش تعیین شده ای نیاز ندارند، مانند شبکه های رادیویی اقتضایی، متقاضیان زیادی پیداکرده است. چنین شبکه هایی با حداقل پیکربندی و استقرار سریع، برای موارد اضطراری مانند بلایا، بحران ها و کاربردهای نظامی مناسب می باشد. شبکه های رادیویی اقتضایی به عنوان یکی از پرکاربردترین شبکه ها به ویژه در موارد اضطراری شناخته می شوند. در این مقاله تخصیص بهینه منابع رادیویی در شبکه های رادیویی اقتضایی که دارای هم بندی پویا هستند از دیدگاه های چارچوب های بهینه سازی، طراحی بین لایه ای و مسیریابی موردبررسی قرارگرفته می شود. چندین پژوهش که در زمینه طراحی بین لایه ای، باهدف بهینه سازی در مصرف انرژی و عملکرد شبکه انجام پذیرفته شده نیز موردبررسی قرار می گیرد. گام های کلیدی بهینه سازی یک مدل سیستم موردمطالعه قرار می گیرد. قالب مسئله های بهینه سازی یک هدفه و چندهدفه در شبکه های رادیویی اقتضایی با بررسی دستاوردهای کارهای جدید در هرکدام از این روش ها صورت گرفته موردمطالعه قرار می گیرد. الگوریتم ها و متریک های رایج در بهینه سازی با کارهای انجام شده در شبکه های رادیویی اقتضایی موردبررسی قرار می گیرد. بامطالعه کارهای انجام شده که از روش یادگیری تقویتی عمیق استفاده کرده اند نشان می دهیم که با اخذ بازخورد تصمیم از سیستم، در کنترل و مدیریت هزینه ها می توانیم تأثیر به سزایی داشته باشیم. تکنیک یادگیری تقویتی عمیق به عنوان راهکار کارآمد، برای تخصیص منابع در محیط پیچیده شبکه های نسل بعد کاندید می باشد و با یک حلقه بازخورد بین تصمیم و عملکرد سیستم موجب اصلاح و بهینه شدن تصمیم ها می گردد.

نمایش رادیویی گونه ی شناخته شده و معتبری از درام است که از استقلال و یگانگی نمایشی برخوردار است. در این میان، توجه به فضاسازی دراماتیک در نحوه ی تأثیرگذاری و معنارسانی نمایش رادیویی مقوله ای مهم و حیاتی به شمار می رود. این پژوهش تلاش می کند تا با تکیه بر روش ها و ابزارهایی که علم نشانه شناسی در اختیارمان گذاشته است، ابعاد فضاسازی در نمایش رادیویی را تجزیه و تحلیل کند و نشان دهد که چگونه و در اثر ترکیب و به کارگیری چه عواملی می توان اطلاعات بنیادینی را ارائه داد که فضای نمایش به تدریج از طریق آن پی ریزی شود. بدین منظور، ابتدا مؤلفه های فضاساز در نمایش رادیویی شناسایی می گردد. سپس، نحوه ی عملکرد آن ها در فرایند خلق فضا با استفاده از تحلیل متنی مبتنی بر نشانه شناسی لایه ای مورد بررسی قرار می گیرد. در نهایت، مقاله ی حاضر نشان می دهد که چگونه از طریق ارتباط و تعامل تقویت کننده ی میان لایه های مختلف متنی، می توان فضای کلی نمایش را شکل داد به گونه ای که با معرفی مکان، زمان، کنش و موقعیت شخصیت ها، حالاتی چون گرمی، سردی، سنگینی، یأس، شادی، ترس، عشق، اندوه، سوء ظن، رازآلودگی و غیره را بر فضای نمایش غالب ساخت. روش تحقیق در این پژوهش مبتنی بر رویکرد توصیفی-تحلیلی بوده و در گردآوری اطلاعات از روش کتابخانه ای استفاده شده است.